Dag 12

By Riccardo and Joshua,

Na vele dagen vroeg opstaan hebben we een dagje dat we een uurtje langer konden blijven liggen. Een stadstour stond op de planning. Eerste stop, Pinacoteca do estado/parque de luz. In het museum werd exhibitie gehouden met veel verschillende kunststijlen. Nou zijn wij geen kunst kenners, maar wij wisten wel goede verhaaltjes te vertellen bij elk schilderij. Helaas kwam het regenseizoen weer even om de hoek kijken en weerhield ons het park te verkennen en eventueel een papegaaitje of 2 te spotten. Nadat iedereen helemaal wakker was geworden met een koffietje, en we vervolgens een straatverkoper leeg hadden geroofd van zijn paraplu’s, vervolgde we onze tour naar Mercado. In deze hal met vele kraampjes waar ze braziliaanse lekkernijen verkochten, koos menig stiereid lid ervoor direct op de finish af te stormen. Wat voor een enkeling Feijoada (braziliaanse stoofpot met  bonen, varkensvlees en rundvlees) koos de rest voor een Mortadela (rijkelijk belegd broodje met ham en kaas). Na de lunch hebben we dan alsnog onze kans gegrepen om de kraampjes te bekijken.

Het middag programma was aangebroken. Terwijl een deel van de groep deze tijd ging benutten om metingen te doen, ging de rest op in de mensenmassa wat het centrum van Sao Paulo heet. Eerst stop was het Edificio Martinelli (Martinelli gebouw), de eerste “skyscraper” van Brazilië. Onze stadstour vervolgde met onze gidsen Michiel en Stefan naar een oud klooster midden in het centrum van Sao Paulo. Helaas was het klooster gesloten. Na enkele wanhopige pogingen om op een manier toch binnen te komen hebben we onze reis voortgezet naar de “SÉ Cathedral”. Op het plein voor de kathedraal werden we voor de 2de keer tijdens onze reis geconfronteerd met de politieke problemen die er op dit moment gaande zijn in Brazilië. Het straatbeeld werd gezet door mannen die in het portugees een groep mannen aansprak (waar wij natuurlijk niks van konden verstaan) en daklozen die maar al te graag bij een groepje “gringo’s” in de buurt waren.

Eenmaal terug bij het hostel werd de zoektocht ingezet naar een locatie voor ons laatste avondmaal. Met hulp van een paar locals die we bij de universiteit hebben ontmoet, eindigden we bij een restaurant met lopend buffet en onbeperkt vlees van een spies aan tafel. Nadat alle buikjes weer rond waren zijn we ons avontuur in brazilië verder af gaan sluiten met een gezellige stapavond. Helaas hebben we af moeten zien van ons orginele plan om naar het Culturele Festival in het centrum te gaan vanwege het noodweer wat op komst was.

Dag 11

Door Gerton en Wies.
Ook deze keer begon de dag weer vroeg, om 8 uur zijn we met een nog wat slaperige groep vertrokken naar een Braziliaans bedrijf genaamd Sustentech. Als echte Hollanders waren wij natuurlijk mooi op tijd aanwezig op het hoofdkantoor. We werden door een werknemer geleid naar een kamertje waar we plaats konden nemen, dit was een 8 persoons vergaderzaaltje. Na meer stoelen uit de kantoren te hebben gehaald kon toch net iets meer dan de helft van de groep op een stoel zitten. De rest zocht zijn plekje in de vensterbank of op de kast. De Brazilianen nemen de tijd niet zo nauw, dus na een kwartier kwam ons contact aan. Na een interessante presentatie van André over alle klanten, projecten en werkzaamheden van Sustaintech hebben we om twaalf uur weer afscheid moeten nemen aangezien er nog een ander bedrijfsbezoek op de planning stond. Na 2 minuten lopen kwamen we langs een restaurant met een grote gele M waar een heerlijk culinaire lunch is genuttigd. Vervolgens werden we, eenmaal aangekomen bij Arcadis, hartelijk ontvangen door Jair en Eloisa. Zij hebben ons verteld waar Arcadis zich in Brazilië zoal mee bezig houdt. Daarnaast hebben we discussies gevoerd over verschillende onderwerpen. Halverwege de presentaties werden er grote schalen met typisch Braziliaanse kaasbollen en andere lekkernijen op tafel gezet. De afsluiter was de presentatie van Daan over de bierkrattenbrug waar Jair en Eloisa heel erg van onder de indruk waren. ‘s Avonds zijn we lekker wezen eten op een gezellig ingericht terras. Eenmaal teruggekomen in het hostel werden de korte nachten bij de meesten fataal. De meesten probeerden bij te slapen om later São Paulo verder te ontdekken, toch kwamen uiteindelijk velen hun bed niet meer uit na de powernap. Een enkeling heeft deze regenachtige avond São Paulo wel verkent. Hierbij is ondervonden dat verkleed op een podium dansen bij Brazilianen voor vermaak zorgt. Deze vermoeiende maar wel zeer interessante dag was hiermee tot een eind gekomen.

Dag 10

Door Hanneke en Babette
Om privacy redenen zijn de namen in dit verhaal gecensureerd. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Donderdag 19 mei begon met een potje Mariokart in het hostel om 12 uur ‘s nachts, onder het genot van een homemade caipirinha. Heineken mocht niet meedoen met Mariokart omdat zij heeft geoefend met taxirijden in Rio de Janeiro. Dit LimeTime hostelpersoneel heeft wel behoefte aan genoeg slaap, dus de bar werd gesloten om 12 uur waarop 8 pioniers de zware taak op zich hebben genomen het nachtleven van Sao Paulo te ontdekken.

(more…)

Dag 9

Door Stijn en Wouter K.

Bij zonsopkomst liggen alle deelnemers nog vredig op één oor. Kortom in het hostel heerst rust, vrede en stilte. Om 8:05 breekt de paniek uit. Wekkers verstoren de vredige situatie in de slaapruimten. Tassen worden volgestouwd met vieze was, toiletspullen en overige hoogstnoodzakelijke attributen voor het overleven in de jungle. Vandaag zullen we aankomen in de metropool São Paulo, het financieel centrum van Brazilië.

Voor de lange trip kan beginnen worden tassen en koffers op een vooraf bestelde jeep geladen. Ons verblijf in dit dorp heeft ons geleerd dat de straten dermate onregelmatig zijn dat het rollen van koffers naar het busstation bijna onmogelijk bleek.

Een half uur later is het busstation in zicht over de nog natte keien van de gister door hoogtij onderlopen straten. Nu kan de busrit eindelijk beginnen. Vol enthousiasme nemen bijna alle busreizigers mee aan de befaamde jungle bingo! Helaas wordt er onderweg geen enkele papegaai gespot in de mistige bergachtige jungle, want iedereen maakt van de busreis gebruik om bij te slapen of uit te rusten.
Na muziek luisteren, slapen en een deepthroat voorstelling van Tom, ontwaakt iedereen langzaam uit de langdurige roes van de 8 uur durende busrit. Ons bezoek aan het Sala concertgebouw moet noodgedwongen worden afgezegd door de files in de enorme metropool. Dankzij het uitgebreide metronetwerk van São Paulo kunnen we onze weg naar het hostel met het openbaar vervoer voltooien. Het hostel, wederom een Limetime hostel, doet klein aan tussen de hoge flatgebouwen en heeft een knusse, internationale en nu ook Brabants gezellige sfeer. Voor het eten verplaatst het gezelschap zich naar het nabijgelegen winkelcentrum. Ondanks de honger moeten de vrouwen met oogkleppen langs de sieraden en kleding winkels begeleid worden. Bovenin het winkelcentrum kan iedereen naar eigen voorkeur zijn diner samenstellen. Dit resulteert in een zeer ongezonde maar overheerlijke maaltijd met zoetigheid en vet. Later op de avond wordt de aankomst in Sao Paulo gevierd op traditionele Braziliaanse wijze

Dag 8

De dag begon met een goed ontbijt, waaronder de Braziliaanse vrucht papaya. Ondertussen maakte iedereen zich gereed om naar de jeeps te wandelen voor een lange tocht. Toen we met de jeeps vertrokken was de eerste stop het fort van Paraty. Jammer voor Giel en Lennert die het fort in alle vroegte al hadden bezocht tijdens een ochtendwandeling. Dit fort had een prachtig uitzicht over Paraty en de baai zodat ze vroeger de schepen al vanaf ver zagen aankomen.
De tweede stop die werd aangedaan was een oude waterkrachtcentrale die al lang buiten gebruik was gesteld, gelegen in een nationaal park. Hier hebben velen een verfrissende duik genomen bij de waterval.
Na wederom een korte tocht met de jeeps kwamen wij uit bij een cachaças distellerij. Hier werd ons een korte rondleiding gegeven over het productieproces van de cachaças waarna wij de verschillende soorten konden proeven.
Rond de klok van 1 kregen wij de gelegenheid om te lunchen in een grote natuurtuin die was gelegen bij een rivier. Sommige bleken de lunch hard nodig te hebben vanwege de stop hiervoor. Na vlug lunch te hebben gehad ging bijna iedereen op pad om de tuin te verkennen. Ook gingen een aantal bij de rivier stroomopwaarts klimmen/wandelen via de rotsen.
De jeeptour werd wederom vervolgd naar de volgende locatie. We kwamen uiteindelijk aan bij een rivier waar de rotsen een natuurlijke waterglijbaan hadden gevormd. Velen stonden te springen om hiervan af te glijden maar eenmaal boven hadden sommige toch een beetje twijfels. Uiteindelijk is iedereen toch naar benden gegleden maar met verschillende ervaringen. Hierna werd een tweede cachaca distellerij bezocht waar wederom geproefd kon worden.
Het avondprogramma na het eten bestond uit zelf gemaakte caipirinha met limoen en tevens ook met zelf geplukte papaya die helaas een beetje tegenviel. Tijdens het nuttigen van de caipirinhas vond de maandelijkse gebeurtenis in Paraty plaats, dit betekende dat het waterpeil in de baai steeg waardoor de straten langzaam volliepen met water tot aan de deur van het hostel. Dit komt door de combinatie van volle maan en vloed.